عجب وضعیتي داره الان این کشور ما ، از چپ و راست و بالا و پایین آدم همش رسوایی می بینه ! واقعا چه حسی تو آدم به وجود میاد وقتی میبینه و یا میشنوه که کسی که پشت سرش می ایستاده و نماز میخونده یا کسی که توی دانشگاه به چشم یک بزرگتر باتجربه و تحصیل کرده بهش نگاه میکرده و سر کلاسش میشسته و با دقت به صحبت هاش گوش میکرده و سعی میکرده که پند بگیره و در زندگی خودش هم استفاده کنه و گاهی حرف های مونده تو دلش را که به خاطر غربت به کسی نمی تونسته بگه به امید اینکه اون محرم رازهاشه با اون در میان میگذاشته ، جزو مفاسد اقتصادی و اجتماعی کشورش بوده . . .
همهی ما دیدیم که رسوایی های اخیر مخصوصاً مورد دانشگاه زنجان چه بازتاب هایی داشت و چه خون هایی را در رگ های ما به جوش آورد ! دیدیم که همین ما جوون هایی که شلوار فاق کوتاه میپوشیم یا مدل موهامون را به شکل های به قول آقایون مستکبرانه در می آریم و تیشرت های آستين كوتاه ، نازک و کوتاه می پوشیم ؛ چطور در مقابل این مفاسد سینه سپر کردیم و تحسن کردیم و نگذاشتیم که به حق و حقوق هموطن هامون تجاوز بشه . . .
اگر همین ما جوون ها همين قدر كه روي اين مسائل حساس هستيم و به اين صورت عكسالعمل نشون ميديم روي مسائل و مشكلات كشورمان هم حساس بوديم خيلي خوب مي شد ! آیا غیرت فقط باید به خاطر ناموس وسط بیاد ؟! ناموس كه فقط نبايد زير مانتو و روسری و چادر باشه ! ايران مهم ترين ناموس ماست (عجب جمله ای گفتم !) ، اگر چهار تا جای ایران مثل همین مردم مشهد غیرت به خرج میدادن و هر چقدر هم جزیی کاری میکردند که صداشون از مرزها فراتر بره ، به نظر شما این دولت به گل نشسته جرات می کرد روزی بیش از دو ساعت ، برق را قطع کنه و یا مواد غذایی این قیمت ها را پیدا کنه یا نرخ تورم این قدر بالا بره ! این خاک مال ماست آدم هایی مثل ما بودن که از جون مایه گذاشتن و درست یا غلط این کشور را از یک شاه بنده خدایی گرفتن و دادن دست اینا ! چرا الان ما انقدر ترسو شدیم ! از کی میترسیم ؟ از چی میترسیم ؟چرا هیچ کاری نمیکنیم ؟ مگر رنج و زجر نمیکشیم ؟ خون ما از کسی که در نهایت آرامش در فرانسه و یا آمریکا زندگی میکنه کمرنگ تره یا پررنگ تر ؟! فقط خودمان می توانیم خودمان را نجات دهیم . . .
